به پشت گرمی پیراهن تو میمیرم
کسی محبت خود یا که بر ملا نکند
و یا به طعنه و دشنام اعتنا نکند
تمام شهر ز احوال من خبر دارند
قرار نیست دلی بشکند صدا نکند
به زنده ماندن شمع و عروج پروانه
که آشنای کسی ترک آشنا نکند
فراق، بعد تو با هیچ عاشقی دیگر
چنان که با دل من کرده است تا نکند
به روی شانهٴ هر کس جنازهای بردند
نشد که خواهر تو یاد بوریا نکند
قسم به دست امامت که خواهرت آن شب
محال بود برای تو جان فدا نکند
تو زنده بودی و من هر چقدر جان دادم
نشد که راس تو را از بدن جدا نکند
به زیر تابش خورشید بستری دارم
چگونه یار به محبوب اقتدا نکند
به پشت گرمی پیراهن تو میمیرم
کسی ز سینهام این هدیه را جدا نکند